Salute the sun and let the nature welcomes you
🍃🌳🌾
Erkege kadin, kadina erkektir İstanbul… Sevdigini kollarinin arasina alip bir daha hic birakmayacakmiscasina saran, ama her seferinde de birakan İstanbul.. Kac ask gecti senden,
Kac beden gecti elinden.
Soyle sirrin ne?
Hala bu denli hayat dolu, bu denli guzelsin… Seni yasayan vazgecemiyor senden.
Soyle sirrin ne İstanbul?…
Bosphorus Bridge
Our new wallstickers ❤🏡
Bir hikaye sadece
Bir çocuk sevdi kız. Çok çabaladı. Gerçekten çabaladı. Sonra çıkmaya başladılar çocukla. Aradan çok zaman geçti. Çok güzel şeyler yaşadıklar birlikte. Çok güldüler, çok ağladılar. Birbirlerine çok şeyler kattılar. Sevgilerini sonuna kadar yaşadılar. Sonra.. Sonra sona geldiler. Çocuk bırakmak zorundaydı kızı. Kızın hayalleri büyüktü. Kendinden, dünyadan… Kız gitti başka bir şehre. Çocuk askere yazıldı. Ne yapacağını bilemiyordu çünkü çocuk. Belki onun için kaçış yoluydu bu. Belki babasının güçlülüğüne ve anısına özeniyordu. Kız hayallerini gerçekleştirmeye her gün biraz daha yaklaşıyor, her gün biraz daha gelişiyor, her gün biraz daha hayata dahil oluyordu. İnsanlarla tanışıyor, arkadaşlar ediniyordu. Sonra başka bir çocuk çıktı karşısına. Yine gerçekten kıza değer veren biriydi bu çocuk da. Diğer çocuk çıktı askerden. Geldi. Gördü herşeyi. Kız hala çocuğu sevip değer veriyordu. Çocuksa, aslında bittiğini biliyordu ama yine bir ümitti onunkisi de işte. Kız ise seviyordu ama yoluna da devam etmeliydi. Severken ayrıldı onlar. Ne iyi ne de kötü. Acı aslında biraz. Biraz da hüzünlü. Olmalıydı bunlar. Bunlar, olması gerekenlerdi onların hayatlarında. Hayatta bazı şeylerin olması gerekir. Ve onlardan kimse kaçamaz. Kaçmamak da gerekir bazen. Sadece yaşamak gerekir. Sonuna kadar yaşamak…
Ezghy_Meliss
Anne kus tuyu, yawru kus tuyu (: / bird feather (Taken with Instagram)
Kitap esliginde boyle bur manzara / a view while reading book.. (Taken with Instagram)
My Lucky Horse neckless (Taken with Instagram)
Sinema ve Ask
“Sinema neden ask haline gelir biliyor musun?” dedi adam. “Cunku o da tipki ask gibi, insan gozunun bir aldanisi uzerine kurulmustur. Hayal oldugunu bildigin perdeye inanirsin butun kalbinle… Insan oncelikle bir aldanisa asik olur, sonra o aldanistan bir hakilat yapmaya calisir hayatina… Bazi filmler cabuk biter.”
Bir kitapta okudugunda guzel, anlamli bulabilecegi hatta altini cizmek isteyecegi bu sozler, yeni baslamakta olan bu iliskinin yurumeyecegini -pek erken yahut tam vaktinde- soylemisti genc kadina. Bu kadar farkinda olanin aldanmasi uzun surmezdi. Film cabuk biter, isiklar erken yanardi.
Murathan Mungan
Kibrit Copleri
Artik arkadas.. Sadece Ardakas…
Anlamisti. Artik arkadaslari ve dostlari dahil herkse, cevresine, gerekli-gereksiz tüm kisilere nasil davranacagini “cok iyi” anlamisti. Artik istisna yoktu hayatinda, kimseye karsi. Artik son bulmustu hersey. Artik hep mutluydu baskalarinca. Hep oyle goreceklerdi onu. Sadece disini, ve onu da mutlu goreceklerdi hep. Artik herkesin istedigi olmustu, onun disinda.
O ise cok iyi biliyordu ki; ne insanlar eskisi gibiydi artik, ne de farklilardi. Hepsi ayniydi onun icin. Ayni olmuslardi. Karsindakine derdini anlattin mi, kacar olmuslardi! Yardim etmek yerine, bir de ona ‘tavir aliyor’ muamelesi yapiyorlardi. Sıkılmıştı boyle insanlardan. Bıkmıştı. Bunalmisti. Yetmisti. Kararini kesin olarak vermisti. Artik insanlarin yaninda hep mutlu rolu yapacakti. Ve onlardan cogu zaman uzak duracakti. Baska yolu yoktu. O, bu kadar hayatla bogusup galip gelmeye calisirken kendi hikayesinde, ve bu arada sevdiklerine bu kadar zaman ayirirken, sevdiklerinin ona ayni sekilde donmedigi gibi bir de kendilerince tavir almasi da neyin nesiydi? Ne anlami vardi o zaman? Kimse yaninda olamayacaksa, onun bu cabasi niyeyi, kimeydi, nedendi?!
Artik kararini vermisti!
Artik karari kesindi!!
Ve artik,
İstisnasiz hiçkimse, onun hakkinda hic.bir.sey. bilmeyecekti.
Artik kimseye hakkinda hicbirsey anlatmayacakti.
Artik herkes oylece arkadas, sadece arkadasti.
Hatta belki oyle bile degildi, kimbilir…
Ohh, dedi. Kahvesindeki son yudumu da aldi ve kalkip gitti. Artik kendisini hayati boyunca olmadigi kadar hafif ve umursamaz hissediyordu. Ona gore artik insanlar onu umursamaliydi, o insanlari degil.
Simdi, onun sirasiydi…
Ezghy Melis
